skip to Main Content

Goodbyes hurt the most

Afbeeldingen Columns3

Goodbyes hurt the most, when the story is not finished

Soms kan het zo erg zijn dat je moet breken met familie, bijvoorbeeld je ouders of kind. En dan gaat het niet om een verschil van mening of een gebrekkige communicatie, die te lijmen zijn met een familiediner. Nee, dan spelen er grotere dingen. Incest, alcohol of drugsverslaving, (geestelijke) mishandeling of wat iets meer zij. Onherstelbaar vertrouwen. Dan moet je tegen wil en dank afscheid nemen. Dat doet pijn. Je bent er niet trots op. Het gaat je aan je hart en dat gaat gepaard met gevoelens van schuld of schaamte. Er is geen andere uitweg meer dan de bloedband de rug te keren en te overleven. Troost te zoeken. Hoop te houden en te blijven geloven.

Ondanks je zwaar beschadigd gevoel van veiligheid moet je na de breuk moed en kracht zien te vinden in jezelf of de ander in vertrouwen durven nemen. Dat kost, tijd, geduld, aandacht en liefde. Meer dan je denkt. Leren vertrouwen zoals een kind leert lopen. Het is goed mogelijk dat je in eerste instantie en misschien wel jaren vlucht of tegen je gevoelens vecht met de overtuiging “slikken en weer doorgaan”.

Maar aan al dat slikken en doorgaan na de breuk komt ook echt een eind. Vroeg of laat is er een kantelpunt. Misschien wel in de vorm van een burn-out. Een pijnlijke ervaring, die je doet beseffen niet meer voor of achteruit te kunnen, omdat je aan alle kanten gevangen zit aan je verleden. Vanuit die kooi is het mogelijk je onderdrukte emoties gewaar te worden. Door de emotie heen te gaan en ernaar te kijken. Want wanneer je het onder ogen durft te komen wacht de bevrijding van het jarenlange juk.

En het klinkt misschien gek, maar als je voor de tweede keer verlies lijdt kom je sterker uit de strijd. Mooier ook. Dan ben je niet meer op de vlucht, maar in staat te accepteren, los te laten en er zelfs met liefde naar te kijken. Het verandert je levensinstelling. Dan ben je geworden wie je werkelijk bent. Dan heeft het pijnlijk open einde toch een dankbaar slot en kun je je vleugels weer uitslaan.

Alexandra Markusse, SchrijfMoed

Wil jij aandacht voor je verhaal? In vertrouwen kun je     terecht     bij SchrijfMoed!

Back To Top